't Is weer een poos geleden dat ik een blog heb geschreven. Druk, druk, druk en zodoende heb ik weinig in de buitenlucht gerent. Soms schoot er ook een fitness training bij in maar er zit gelukkig nog wat regelmaat in.
Voor vanmiddag zit er een ldl in het verschiet naar Lunteren.
Lunteren behoort tot de gemeente Ede en ligt op zo'n 5 km van mijn woonplaats Ede vandaan. Het dorp waar ik vroeger met regelmaat kwam nml. elke zon - en feestdag naar opa en oma in de (molukse) woonwijk.
Een trauma heb ik er aan over gehouden van het fietsen naar mijn grootouders omdat destijds mijn ouders geen auto hadden.
Maar vandaag ga ik niet op de fiets maar neem de benenwagen.
Het is rond de 7 graden boven nul met een beetje wind dus ik besluit een loopshirt met korte mouwen aan te trekken en een windjack.
Als ik buiten sta loop ik naar het einde van de straat en doe wat rekoefeningen.
Daarna start ik snel mijn Garmin en loop snel de wijk uit aangezien ik iets meer dan een uur nodig zal hebben om de 10 k af te leggen en weer op tijd thuis moet zijn voor mijn zoon en dochter.
De eerste kilometers gaan vrij soepel en ik probeer te genieten van de omgeving. Ik loop op het fietspad en kom af en toe fietsers tegemoet die naar Ede rijden. Ik loop langs de weilanden en een kerk in aanbouw en kom o.a. ook langs een boerderij automaat waar ze eieren en aardappelen verkopen. Het apparaat lijkt op een hele grote snackmuur van hout waar je geen kroketten en frikandellen kan trekken maar agrarische producten.
Na de benzine pomp steek ik de rondweg over en loop richting het centrum van Lunteren. Net voor de winkelstraat ga ik weer terug en besluit niet om de lus te maken naar de molukse wijk omdat ik dan niet op tijd terug ben.
Op de terugweg krijg ik het zwaar door de tegenwind en de vermoeidheid. De laatste twee, drie kilometers moet ik bikkelen en voel ik mijn linkerkuit iets. Maar opgeven is geen optie. Na 1.05 stop ik mijn loopvriendje Garmin en heb ik 10k afgelegd. Voor nu ben ik dik tevreden. Ik heb nog genoeg tijd om in vorm te raken voor de Dam tot Damloop.....
Ik hoop dat ik in het voorjaar ook weer wat blogs kan lezen van John Ren Je Rot. De zeeuwse bikkel die in het verleden elke hardloopervaring aan iedereen deelt op zijn blog. Die alles zo mooi kan verwoorden over zijn dienstreizen in het buitenland met het hardlopen als een rode draad door zijn verhalen. Als je dit leest John hoop ik dat je weer snel de draad oppakt en wie weet zien we elkaar weer 's tegen op een prestatieloopje in het najaar.
Tot de volgende blog maar weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten